Maarten
Maarten Beij 12-07-1977 / 14-06-2003
Ik ben Maarten Beij en ik ben 17-10-1998 getransplanteerd. na een wachtlijsttijd van bijna 5 jaar door zeldzame bloedgroep werd het allemaal moeilijk ook omdat ik wel klein van postuur was. Na een lange operatie en complicaties en zo ben ik er toch doorheen gekomen. Ik ben na veel troubles zoals 6 weken beademing nog thuisgekomen binnen twee maanden en een nieuw leven begon. Ik werd herboren. De datum 17 oktober is een tweede verjaardag geworden. Ik sta nu weer midden in het leven. Ik heb mijn eigen woonhuisje gekregen in het groene dorp Sint-Oedenrode. Daar woon ik in een appartement. Zelf koken, poetsen, lekker stappen en genieten van het leven, alleen een
relatie heb ik nog niet. Met de medicijnen en al die zorgen moet je eerst aan jezelf denken, het woord egoïst zal dan snel vallen. Maar als ik de ware tegenkom zal ik er voor vechten om toch een relatie aan te gaan.
Wat eerst mijn hobby was, (goochelen) doe ik nu vaak met optredens voor bedrijven en vast in een theaterrestaurant, waarbij ik het heerlijk naar mijn zin heb, een kleine biografie staat op: www.magicmaarten.go.to.
Het mooie is na een transplantatie is, dat nu ik geen zuurstof meer nodig heb, geen rolstoel, geen sondevoeding en lijk ik gewoon van buiten gezond. Het sprayen met diverse middelen hoeft niet meer, als je longen zijn vervangen komen de symptomen van cf niet meer terug. Dat geeft een enorme vrijheid.
In een half jaar heb ik mijn mbo studie gedaan; administratief medewerker in de zakelijke dienstverlening, diploma en alles behaald, inclusief het europees computer rijbewijs. Via een herintredingprogramma van kliq word er een baan voor me gezocht.
Ik wens iedereen die wacht en die nog overweegt m.b.t transplantatie veel sterkte en moed, ik weet zelf uit ervaring dat ik nooit spijt heb gehad van mijn beslissing, het hoogtepunt was nog dat ik met mijn vader in Parijs een hele dag heb gewandeld, meer dan 13 uur in de weer zonder het gevoel benauwd te zijn. Mijn motto: wie zijn nek uitsteekt, haalt zich het leven op de hals..
Maarten Beij
Geboren op 12-07-77
Overleden op 14-06-03
13 keer mee gegaan op
kamp.
De laatste keer in 1997
Beste Andre,
Het doet mij ook goed om te horen dat mijn broer Maarten (en ook zeker Mirjam) bij vele mensen nog leeft. Indertijd in het WKZ heeft Maarten het veel over je gehad, en als jij gaat “hemelen” zal hij zeker ook daar haantje de voorste zijn om je te ontvangen.
Wij hebben elkaar nog nooit persoonlijk ontmoet maar stiekem toch verstrengeld. Het periodiek systeem dat jij ooit voor Maarten regelde heeft mij bewogen om chemie te studeren.
Bedank voor het herinneren van Maarten
Beste familie van Maarten, ik hoop dat jullie deze reactie lezen. Morgen, de twaalfde juli zou Maarten 34 jaar geworden zijn. Als ik aan mijn leerlingen in het ziekenhuis terugdenk, schieten Maarten en Mirjam mij altijd als eerste weer te binnen. Ik heb daar hele warme en leuke herinneringen aan. Hij zal nooit uit mijn geheugen verdwijnen tot ik ook ga “hemelen”. Dat wilde ik gewoon even laten weten.
Hartelijke groeten voor jullie. André Jansen
Beste Andre,
Wij zijn niet zo’n digitale freaks, alleen wat werk vereist gebeurd. Daarom kwam ik via onze zoon Michiel vandaag pas de tip om deze site jouw bericht te lezen. Het is goed te weten, dat hij bij zoveel mensen nog een plekje heeft. Als ouders nemen we “zijn tijd” op in de onze. We nemn hem mee zolang we leven en ja,….. Wij verwachten straks toch ook dat hij aan de hemelpoort staat om ons welkom te heten en weer samen zijn.
Alle goeds Marlies Beij