Linda S
13-07-1980 16-10-2009
Linda is 12 keer meegeweest met de stichting FOK, van 1989 tot en met 2000. Vaak was ze samen mee met Paul, haar broer.
van haar familie kregen we de volgende teksten om hier op de sterrenpagina neer te zetten:
Fokkamp
Een weekje op vakantie met fok. Wij allen wisten niet wat het in hield,maar het was misschien wel eens leuk voor jou en je broer Paul om onder lotgenootjes te zijn.
We brachten jullie op zaterdag weg, verlegen en stilletjes bleven jullie daar achter.
Ook voor ons was het een lange week want hoe ging het met jullie.
De andere zaterdag ophalen, wat een verdriet omdat de week al voorbij was .Je anders zo vlotte babbel hebben we op de terugweg niet gehoord, er was alleen stilte en tranen.
Thuis gekomen vlug op je kamer en na een uurtje of zo had je al een brief of 5 geschreven naar vriendinnetjes die je daar had opgedaan. Want een jaar wachten op het volgende kamp was toch wel heel lang.
Het waren toch wel de mooiste vakanties uit je kinderjaren (jammer voor de kinderen nu dat het niet meer mag, want wat was het een feestweek). Ook de w.j.v. weekenden heb je nooit overgeslagen.
Aan die kampen heb je mooie vriendschappen over gehouden. Jacqueline je begeleidster op kamp, op controle naar Rotterdam even bij haar langs in Barendrecht. Je was dol op haar twee kinderen Joris en Max en met hen had je een hele goede band. Landy de levenslustige en vrolijke meid uit Zierikzee. Als die op vakantie bij ons was dan stond het huis op stelten want dan waren de dagen te kort. En natuurlijk Jolanda Schutte die ook verschillende jaren bij ons op vakantie is geweest. Je hebt er veel verdriet van gehad dat ze zo vroeg is gestorven.
Op de mooiste dag van je leven, je huwelijk, mochten deze twee niet ontbreken .
Ze waren de gehele dag aanwezig. Jolanda vergat je ook niet, je hebt je bruidsboeket op haar graf gelegd. Zo werd ze er ook nog een beetje bij betrokken.
Ook op je afscheid waren ze erbij, ook , net als zo velen lieve meid de kerk was vol.
Zelfs Charlene was er, ze lag samen met jou in Rotterdam .
Ook je peuters van de school (waar je vrijwilligerswerk hebt gedaan, je deed dat zo graag, kleine kinderen was je hobby) waren er bij, witte ballonnen met sterretjes hebben ze met je meegestuurd om je te begeleiden.
Rust zacht lieve meid, wij proberen het een plekje te geven in ons leven maar zullen je nooit vergeten.
je zus Petra , Elmer en je pitje Kai
je broer Paul, Jayne
Pa en Ma
Lieve Linda,
Je hebt je dappere strijd op moeten geven
Al wilde je nog zo graag verder leven
Een vechter bleef je tot het eind aan toe
Ondanks alle tegenslagen nog lang niet levensmoe
Nu zijn we je kwijt en dat doet ons zoveel zeer
We hadden met je willen verder leven, nog zoveel jaren meer
Wat missen wij je lach en je gepraat
Weet dat je die gedachten voor altijd bij ons achter laat
Jij was de vrolijkste noot in ons gezin
Het gemis zal nooit meer over gaan, lieve Lin
Toch ben je een voorbeeld voor ons allemaal
In deze donkere dagen blijf jij de zonnestraal
We putten moed uit jouw manier van leven
En de positieve energie die jij ons altijd wist te geven
Zo blijf je voortleven in ons hart
We weten dat jij daarboven ergens op ons wacht
En dat je hier beneden ook altijd bij ons bent
Net als jij geloven we dat deze wereld onverklaarbare dingen kent
Maar toch, het zal nooit meer zo worden zoals het hoort te zijn
Er zal altijd iemand missen:
dapper, vrolijk, grote mond maar een hartje oh zo klein
Lieve Linda, waarom nu, waarom zo, waarom jij: het blijft voor altijd gissen
Maar de prachtige tijd met jou hadden we voor geen goud willen missen
Rust zacht.
Ons kleine zusje, ons vrolijke zusje
Van kleins af aan altijd het liefst onder de mensen, alleen spelen was niks voor jou. Altijd hobbelde je achter ons aan, altijd ging je met ons mee. Ging ik met Rebana iets doen, jij moest ook mee. Dat is er altijd in gebleven, alleen zijn was gewoon niks voor jou.
20 jaar geleden de 1ste keer op FOK-kamp, wij dachten is dit wel iets voor ons. Na een paar dagen voelden we ons al thuis, maar die 2 van de Graauw verstonden ze echt niet. Zaterdags naar huis we wilden niet, want dan moesten we weer een jaar wachten. Wat we daarna in die 10jaar FOK-kamp hebben meegemaakt is en blijft één geweldige herinnering.
Als jij ergens was, was je ook duidelijk aanwezig. Je mond stond weinig stil, en dat is maar goed ook. Je kwam voor jezelf op, vocht voor waar je recht op had en voor wat je wilde. Net als voor Raoul, je hebt gevochten om ‘m te krijgen en je hebt ‘m ook gekregen. Hij zal voor altijd de jouwe zijn.
Altijd was je de vrolijkste van ons allemaal. Lachen, gieberen, altijd in voor een geintje. Zeker met ome Karel heb je wat afgegieberd, jullie kwamen soms een hele avond niet meer van de slappe lach af, tranen over je wangen van het lachen. Je had zo’n aanstekelijke lach.
Naast de vrolijkste, was je zeker ook de sterkste van ons allemaal. Hoe jij met je ziekte omging, daar kunnen we alleen maar bewondering voor hebben. Altijd positief, zó’n moed. Je zei dat je nooit op zou geven en dat heb je ook niet gedaan. Je hebt tot het einde volgehouden, maar op het laatst begon je je moed te verliezen…
Een echte voetbalfan was je niet totdat je, je grote liefde Raoul ontmoette. Je ging een keer mee naar Feyenoord en vond het geweldig, eenieder die dat tegen sprak kon gelijk een weder woord verwachten. De mooiste herinnering was de finale van EUFA cup in 2002 na het laatste fluit signaal tilde ik je op, net zoals de spelers de cup omhoog hielden, wat hebben we toen gehuild. Je was de coach van ons zaalvoetbalteam, de trouwste supporter van Graauw3, wat zullen we je stem en steun gaan missen.
Een kindje was het liefste dat je wilde. Helaas zat dat er voor jou niet in, daar heb je zoveel verdriet van gehad. Toen ik zwanger was deed het je natuurlijk pijn, maar je was ook zó blij. Je kon niet wachten tot Kai er was. Jouw pitje, je boefje, je hebt zó van hem genoten. Het is gewoon niet eerlijk dat je niet véél meer tijd met hem gekregen, hebt.
Lieve zus, zeker de laatste tijd hebben we het zó leuk gehad samen. Even de stad in, beetje kletsen, koffie drinken. Koffie verkeerd, latté machiato, je vond het heerlijk! Even Lin bellen, ik deed het zo vaak. Het kan niet meer…
Zusje, ik zal je lach met twinkelende ogen nooit vergeten. Toen ik je zaterdag met Carolien nog even verzorgde deed ik wat onhandig met de oogschaduw, ik hóórde je gewoon lachen. Ik ga je ontzettend missen zus, maar ik weet dat je voor altijd voor altijd bij ons blijft!
Lieve zus je hart bleef maar kloppen
Toen was de rest al naar de knoppen
Je bleef vechten tot het laatst
Wachtend tot ieder was op zijn plaats
Toen sloeg jij je laatste zucht
Kleine je neemt nu je laatste vlucht
Zus we houden van je!!!!!!!!!!!!!
Paul & Petra
Lieve Linda,
Je plekje ,op de peuter speelzaal , blijft zo leeg.
Mooi zijn de herinneringen,die je achterliet.
We missen je .
Heel veel sterkte voor allen die Linda missen!
lieve linda,
we zijn weer een jaar verder maar het is nog als de dag van gister we missen je meid je blijft voor altijd bij ons.
veel sterkte vandaag voor alle familie leden en vrienden van onze linda.
Ik mis je linda.
Dikke kus van de kindjes giovanni en luciana
Denk aan je Linda…..
Veel liefs en sterkte op deze dag voor Raoul, famile en vrienden.
Liefs Landy
Lieve juf Linda,
Dat al onze sterretjes voor jou mogen stralen!
We missen je!
Een dikke kus van de peuters.
Lieve Linda,
Nooit meer samen spelen…
nooit meer samen knutselen…
nooit meer samen een kroon maken…
nooit meer samen lachen…
lachen met de peuters…
lachen om een Graauws woordje dialect…
Je genoot zo van de kinderen,
ze waren je lust en je leven,
je eigen grote wens…
Waarom…is het zo oneerlijk…
We missen je ,lieve meid..
We missen je stralende lach,
We missen je gezellige praatjes,
We missen je ,om wie je was!
Rust zacht, lieve Linda.
Ria
de tranen rollen over mijn wangen, wanneer ik dit verhaal lees.
Ik kende Linda alleen van horen zeggen.
En dit komt omdat wij een paar dorpjes verder wonen en ook een dochtertje hebben met cf.
En aangezien er bij ons gelukkig in de buurt niet zoveel mensen wonen met cf hoor je al snel waar er nog cf ers woonde.
En dan kwam de naam Linda en Paul wel eens geregeld in gesprekken naar voren.
Maar was ze nog nooit tegen gekomen, mijn vriendin liep stage bij de peuterspeelzaal waar Linda werkte en zo hebben ze het wel eens over ons dochtertje gehad.
En toen ineens dat bericht in de krant, het is net of je dan een klap in je gezicht krijgt.
Het is dan ineens zo dicht bij, en heel beangstigend ook want het had mijn dochter kunnen zijn.
En op zulke momenten wordt je je heel bewust hoe grillig de ziekte kan zijn.
Met carnaval zag ik paul en het liefst was ik even naar hem toegegaan.
Maar ja die zal ook wel denken dan raar mens.
Maar heb soms zo.n behoefte om te praten met mensen die ook cf hebben hoe het met hun gaat etc en niet alleen via de computer maar live.
En vind het dan ook heel erg voor mijn dochtertje dat er geen Fok kampen meer zijn want weet zeker dat zij dat geweldig zou vinden.
Want is nu 6,5jaar en begint heel goed te beseffen dat ze een ziekte heeft al proberen we haar wel zo normaal op te voeden je kunt er nu eenmaal niet onderuit.
Dus lieve mensen ik wens jullie al het beste van de wereld al is het aller aller beste jullie ontnomen.
Ik hoop dat de gedachte en de foto.s en herinneringen aan Linda jullie toch nog genoegd kracht en liefde en blijdschap kunnen geven.
Veel liefs Judith Mama van Ayla(cf) en Enly
Je mag me altijd wel aanspreken hoor, geef er niets om er over te praten. resentelijk is het bekend geworden dat er weer 2 kinderen op de Graauw met cf zijn en praat ook wel met hun ouders erover kan allen maar helpen.
De artsen kunnen veel zeggen maar iemand die er al 31 jaar mee leeft kan toch meer praten over wat
wel of niet prettig is in de behandeling etc.
gr. Paul
de_splinter@online.nl
een zus, een bloedverwant, dezelfde ziekte, nee wij gaan niet dood aan die kut ziekte, samen zeker 60 jaar!!!!!!!!!!!!!
helaas zus heeft het niet mogen zijn.
ik hou je mannetje over eind (zeg altijd tegen hem, jij bent de beste van Graauw 3 en dat is ook zo , als jij stopt stop ik ook en dat zou die kleine niet willen) jij hebt nooit tegen mij gezegt Broer jij moet het doen maar ZUS ik ga het voor JOU doen!!!!!!!!!!!!!1
ik word 60!!!!!!!!!!!!
kusje, kleine ik hou van je
Lieve kleine muus,
Het doet nog zo’n zeer lief klein maar o zo dapper meisje,maar als we aan jou denken zien we jou grappige,vrolijk snuitje voor ons en dan moeten wij ook glimlachen. Jij hebt de mensen geleerd dat je ondanks een ernstige ziekte je van het leven kan genieten en de dingen te doen de je graag wil doen misschien een beetje aangepast maar er voor gaan dat was je motto.
We zullen nooit dat stralende bruidje vergeten,meisje we houden van je.
Rust zacht kleintje.
Corrie en Sjaak
Walinkg in the presence of giants here. Cool thinking all around!
2sUoOF cwrnvinipicm
Lieve Linda,
we missen je langs de lijn van graauw 3 het is stil,
we missen je aanmoedige stem van kom op jongens zet em op dat kan beter ik hoor je nog roepen.lieve linda rust nu maar zacht je zult voor altijd in ons gedachten blijven!!
veel liefs silvia Marcellino en een dikke zoen van je vriendje Giovanni en vriendinnetje Luciana
Lieve Linda,
Nooit meer samen koffiedrinken na het boodschappen doen, of zomaar even voor of na het werk. Samen lachen om stomme dingen, vertellen hoe lief je je pit Kai vindt en hoeveel je geniet als je oppast.
Je bent en blijft ook een beetje mijn dochter.
Lieve meid het wordt nooit meer hetzelfde ik mis je nog steeds vreselijk, ik koester de mooie herinneringen.
Je beschermengel draag ik altijd bij me.
Ma Corrie
Linda we kunnen en zullen jou nooit vergeten. jou schaterlach en vooral als er weer een hollandse nieuwe werd besteld dat zal me altijd aan jou herinneren
Rust zacht Bertus
23/03/10
Nu pas lees ik deze sterren pagina.
Terwijl het kaarsje beneden brand zie en hoor ik Linda weer.
een heel leven gaat in gedachten voorbij. Waterpokken op je verjaardag,spelen heel veel spelen,maar nooit alleen….
Dierentuin met heel veel kinderwagens… mee naar de Hendrik Casimierlaan en Vogelwaarde…vakantie’s naar Amsterdam/Majorca/ Kreta….schommelen….fietsen naar middelbare school…veel pech met die mooie rooie scooter…werk op het belastingkantoor…Raoul in beeld….Feijenoord….suikerziekte…moeilijke leeftijd…af en toe een medische controle….samenwonen…trouwen……en een vrij kort tijdsbestek zieker…
Maar altijd die schaterende lach,dat is hetgeen me altijd het meeste bij zal blijven. Dag lieve Mit van me
Lieve Linda
Wij kennen jou vooral door de verhalen van je pa en ma.
Aan de bar in het GSH wordt jouw naam heel dikwijls genoemd.
We vergeten je nooit
Je was voor ons een stik leuke meid,die altijd goede zin had.
Ik vergeet nooit als ik bij jullie voorbij fietste dat je riep;
Hee adje,hoe is tie.
En dan zei ze,Wedden dat hij omkeert en hier naar toekomt.
En natuurlijk kwam je terug.even een praatje en weer weg.
Een toffe meid die altijd riep of zwaaide en in de weer was vooe de cf. met armbandjes ed.
Lieve Linda rust nu maar uit.
Ad en Ria
Deze site, zodat we onze **sterretjes** altijd blijven herinneren!!
Wat een mooi gebaar. Het ontroert me…
Linda, je bent en blijft voor altijd in mijn hart!!!!
Jacqueline