Cherinda in de Efteling 02-10-06
Twee dagen voor die tijd werd er nog contact met mijn moeder opgenomen dat het eigenlijk wel erg ver rijden was. Ze kwamen een dag eerder en we zouden overnachten in het eftelinghotel. Het feest werd dus steeds groter. Zondagavond om ongeveer 1900 uur werden we opgehaald. We gingen samen met de lieve begeleiding in de auto op weg naar de efteling. Tijdens de reis hebben we in de auto muziek geluisterd, gezongen en vooral met z’n vieren erg veel gelachen. Tegen 2200 uur kwamen we aan op plaats van bestemming. Aller eerst gingen we onze kamer bewonderen. Die was erg mooi en het zag er allemaal erg lekker uit.
Er lagen ook echte snoepjes op de kamer. Nadat we een goede nachtrust hadden gehad werd het een dagje met veel lopen en zoveel mogelijk attrakties uit proberen. Onze begeleidsters gingen bijna overal met ons in, en ik vond dit enorm gezellig. Doordat ze een heel goede dag hadden uitgekozen was het niet zo druk en konden we in sommige attrakties soms wel 3 keer achter elkaar. Toen het park ging sluiten gingen we nog met z’n allen uit eten. Het was erg lekker.
En toen maar weer naar de auto, moe maar voldaan stapten we in. We hebben nog even wat na gepraat en toen ben ik bijna in slaap gevallen. Een maal thuis gekomen moesten we natuurlijk eerst alles aan mama vertellen. Dat was om 22.30 we hebben afscheid genomen van onze twee toppertjes die ons twee super leuke dagen hebben bezorgd en hopen er op ze snel weer te zien. Dames het was echt super. Iets waar ik nog lang op terug kan kijken en lang van kan na genieten.
Groetjes en tot snel Cherinda en Priscilla
Joeri bij de Monsterjam! 30-09-06
Hallo Nathalie en Wendy,
Als ouders willen we ook even meegeven dat Joeri en Ken het geweldig vonden zoals uit bovenstaand verhaaltje blijkt. We zijn natuurlijk ontzettend blij dat Joeri deze dag eens “normaal” heeft kunnen beleven, zelf putten we hier ook energie uit.
Voor de organisatie alleen maar lof, de aanpak en handelwijze gaf een goed gevoel, alsof we elkaar al jaren kenden.
Groetjes Inge, Jo, Joeri en Sven.
Quinty in het Dolfinarium 17-08-06
Donderdag 17 augustus zijn we met Quinty en nichtje Demi naar het Dolfinarium geweest.
Quinty die dol is op dolfijnen had niet echt lang nodig om te verzinnen waar ze naar toe wilde met het dagje uit.
Gewapend met zakken snoep, regenkleding en hitzone 37 gingen we op weg naar Harderwijk.
We hadden van tevoren kennis gemaakt met Quinty, alleen even vergeten te zeggen dat wij ( Joyce & Ingrid ) nogal moeite hebben om ergens, zonder te verdwalen, naar toe te rijden.
Na ongeveer 13 keer toppertje en ananas te hebben gezongen en van die vlieg op het konijn z'n neus kwamen wij bij het Dolfinarium aan. Het leek wel of alles mee zat, in één keer naar het dolfinarium gereden, zonder te verdwalen en het regende overal in Nederland behalve in Harderwijk.
Eenmaal binnen werden we overvallen door de plaatselijke fotograaf.
Na verschillende poses aangenomen te hebben zijn we gelijk het restaurant ingedoken om wat eten te scoren.
Niet te geloven de dames netjes aan een broodje gezond en de twee begeleiders aan de friet. Omdat het prachtig weer was hebben we lekker buiten gelopen en van de shows kunnen genieten.
De topper was natuurlijk de dolfijnen show! gaaf om die beesten zo te zien springen.
Na ik weet niet hoeveel foto's genomen te hebben, wat overigens steeds maar niet wilde lukken omdat dolfijnen heel goed kunnen spetteren, is het uiteindelijk toch gelukt en staan ze er mooi op.
Zo hebben we de dag gevuld in het park.
Nog even naar de speeltuin en na een gevaarlijk parcours te hebben afgelegd door het water gingen we met droge voeten weer verder. Dat van die droge voeten kon niet iedereen zeggen want voor de dames stortte er iemand zomaar te water.
Maar koelbloedig als ze waren liepen ze geconcentreerd door.
In de winkel nog wat geshopt en daarna al weer richting uitgang, tijd om naar huis te gaan.
Omdat we leuk wilden afsluiten mocht Quinty verzinnen waar ze graag zou willen eten. Na lang denken werd het eten bij de grote gele M. Na het ijsje gingen we dan toch maar huiswaarts.
Een tas gevuld met groepsfoto, mp3 speler, knuffel en wat speeltjes van de Mac Donalds kwamen we toch wel een soort van moe aan. Het was een gezellige dag met heerlijk weer.
Quinty en Demi maar ook zeker Joyce en Ik hebben het enorm naar ons zin gehad!
Groeten van Joyce en Ingrid.
Alex's dagje voetbal 07-06-06
Patrick deed het voorstel om eerst ergens in de buurt wat te gaan drinken. We hadden al snel een terrasje in de zon gevonden. Nadat we wat gedronken hadden vroeg Patrick of we ook al zin hadden om iets te gaan eten. We konden ergens anders heen gaan, maar omdat we hier wel goed zaten hebben we hier een lekker broodje besteld. Toen iedereen genoeg had, gingen we naar de tram om daarmee naar het stadion te gaan.

Het was inmiddels al 13.00, maar toen we bijna bij de tram waren, zagen we voor een hotel de spelersbus van het Nederlands elftal staan. Hier zijn we toen eerst even naartoe geweest om een aantal foto’s te maken, al was dat niet gemakkelijk want er waren nog meer mensen met hetzelfde idee.
Toen alle spelers in de bus zaten, zijn we naar de tram gelopen die daar al klaar stond. In een volle tram zijn we vervolgens naar het stadion afgereisd. Na nog 10 minuutjes gelopen te hebben, waren we bij onze plaatsen aangekomen. Hier lag voor elke bezoeker een oranje vlaggetje met daarop ‘Nederland – Australië’, een opblaasbare oranje kroon en nog een informatieboekje. Het was nog maar 14.00 dus we moesten nog een uur wachten voordat de wedstrijd begon. Zo’n drie kwartier voor aanvang van de wedstrijd kwamen de spelers al het veld op om een warming-up te doen. Hiervan heb ik al de nodige foto’s gemaakt. In dit geval was het wel jammer de we hoog in het stadion zaten, ondanks het inzoomen waren de spelers nog klein.

Het was nog vijf minuten, en de spelers kwamen het veld op, uiteraard onder een staande ovatie van het publiek. De wedstrijd was begonnen, en de sfeer was perfect. Zeker toen na 8 minuten spelen Ruud van Nistelrooij al 1-0 maakte. De ‘wave’ ging een aantal keer door het stadion, het publiek was zeer enthousiast. Nederland kreeg de 1e helft nog een aantal kansen, maar helaas wisten ze tot teleurstelling van het publiek niet meer te scoren.
Al in het begin van de 2e helft kreeg Australië een penalty, in de rebound werd deze er helaas ingeschoten. Het hele stadion was even stil, op het vak met de Australië supporters na, die vonden het geweldig. Nederland creëerde nog een aantal kansen, waaronder een vrije trap op de paal van Van Persie. De blessuretijd verstreek helaas ook zonder een Nederlandse treffer, en zo eindigde de wedstrijd in 1-1. Ondanks het magere resultaat van oranje was de sfeer geweldig. De Nederlanders waren ietwat teleurgesteld, maar de Australiërs waren blij met de uitslag.
Na afloop van de wedstrijd hebben we bij het stadion ook nog wat gedronken, van al dat gejuich en ‘boe-geroep’ hadden we dorst gekregen. Ondertussen was het al 17.00 geweest, en ging ieder zijn eigen weg weer naar huis. Mijn broer en Patrick gingen met de tram naar het station, en wij gingen terug naar de auto.
Helaas was dit gezellige dagje samen tot zijn eind gekomen. Het was een groot succes. Ik wil daarom alle mensen hartelijk bedanken die dit hebben mogelijk gemaakt.
Alex, een grote voetbalfan.
Ook nog het verslag van ‘de leiding’:
Hallo Fokkers!
Ik ben net een uurtje thuis van het dagje uit met de Familie van Alex, uit Vlissingen.
Hier het verslagje ervan.
Alexander (jongen van 18 jaar) had een wens. Hij wou dolgraag een wedstrijd van Oranje meebeleven, niet voor de buis maar in het eggie.
Het liefst een WK wedstrijd in Duitsland. Zijn vader klom achter de computer en kwam terecht bij Stichting FOK. Die er voor gezorgt heeft dat Alexander en zijn broers Thijs en Bas en zijn vader Ed, de uitzwaaiwedstrijd van Oranje in de kuip (Nederland-Australie) konden meebeleven.

De Dag begon goed met een lekker zonnetje in de bouwput van RotterdamCS. Nadat we elkaar gevonden hadden op de afgesproken plaats, zijn we een kopje koffie gaan drinken om nader kennis te maken. Wat heel gezellig was en best wel lekker, op het terras in het zonnetje.
We zijn er ook maar meteen blijven lunchen.
Na de lunch liepen we richting de tram, toen we de Oranje spelersbus zagen staan voor het Westinn hotel aan de overkant van de straat.
Dus! wij, hop de straat oversteken, de fototoestellen te voorschijn halen om foto's te schieten van alle spelers en van van Basten natuurlijk.
Na bijna alle spelers te hebben vast gelegd op de foto, zijn we al zingend in een overvolle tram richting de kuip vertrokken. Daar aangekomen heb ik de oranje mutsen(die we van FOK hebben gekregen) uitgedeeld en een groeps foto gemaakt van Alexander en zijn familie.

Daarna zijn we onze zitplaatsen gaan op zoeken. We zaten in de bovenste ring en op de eenna laaste rij stoelen, dan heb je een geweldig zicht over het hele veld , en het stadion.
De sfeer was super, de kuip was uitverkocht en de wave ging al regelmatig door het plubiek heen.
De wedstrijd was top, een hele belevenis, weer wat anders dan naar een voetbalwedstrijd te kijken op de TV.
Na de wedstrijd hebben we nog wat gedronken, wat na gepraat over de gemiste kansen en mooie goals.Toen hebben we afscheid van elkaar genomen en is ieder naar huis gegaan.
Alexander, Thijs, Bas, vader Ed hebben een geweldige dag gehad, en vonden het super fijn dat dit mogelijk was.
Groetjes Patrick Spierenburg
Michel bij de Marine 04-06-06
Hallo, hier is mijn verslagje over een gave dag bij de Marine!

Dinsdag 6 juni vertrokken we (ik, mijn ouders en mijn zusje Nathalie), samen met Sylvia, om 19.00 u. richting Schagen, waar we in Best Western Hotel Igesz gingen overnachten. Na een goede nachtrust en een lekker ontbijt vertrokken we naar de Nieuwe Marine Haven in Den Helder. Roger (FOK 4), die samen met Sylvia de dag had georganiseerd was vanuit Schagen met ons meegegaan. In Den Helder werden we ontvangen door Wolter en Alie.
Als eerste kregen we een rondleiding door de werf en het dok. Daar lieten ze zien hoe de schepen worden gerepareerd en onderhouden werden. Dit was erg leuk en interessant om te zien.

Daarna hebben we geluncht in marine-restaurant De Witte Raaf, daar kregen we de beroemde ‘’Blauwe Hap’’ (dit is een uitgebreide nasi-maaltijd), die elke woensdag wordt geserveerd bij de Marine en een heerlijk toetje.
Na deze gezellige lunch stond er een rondvaart door de haven gepland. Tijdens de rondvaart kregen we onder andere het KIM te zien, dat is het Koninklijk Instituut voor de Marine en de twee nieuwste fregatten van de Marine.
Toen kwam het hoogtepunt van de dag (letterlijk en figuurlijk): EEN VLUCHT MET EEN HELICOPTER! Om precies te zijn een Lynx. Hiervoor moesten we eerst een stukje rijden, naar Marine Vliegkamp de Kooij. Daar kregen we een ‘’briefing’’. We kregen echte vliegpakken aan, met helm en reddingsvest. Toen mochten we in de helicopter stappen, daar moesten we wel een kwartiertje wachten tot de piloten alles gecheckt hadden en ze toestemming kregen om op te stijgen. Eenmaal in de lucht vlogen we naar Texel toe, aan het strand van Texel bleven we even in de lucht hangen en lieten de piloten een beetje zien hoe je een helicopter bestuurt. Daarna hebben we nog een stukje wat lager gevlogen (dat mag alleen op bepaalde gebieden) en toen moesten we na een uurtje ongeveer weer terug naar de Kooij.

Toen we geland waren was de dag alweer voorbij. Bij het afscheid kregen Nathalie en ik nog wat cadeautjes: o.a. een mooi boek over de Marine, een paar posters van helicopters, een paar batches, die je met klitteband op je kleding kan plakken en een mooie cap van de Marine.
Onderweg naar huis hebben we met Sylvia nog lekker gegeten in een restaurant.

Alles bijelkaar heb ik een hele gave dag gehad en ik wil iedereen die hieraan meegewerkt heeft graag nog een keer heel hartelijk bedanken, ook namens mijn ouders en Nathalie.
Michel
Anne in Snowworld 18-01-06
Joost, de skileraar heeft ze in een uur leren glijden en er werden al mooie bochtjes gemaakt! Aan het einde van de les mochten ze met Joost helemaal naar boven en gingen ze samen aan een stok naar beneden skiën.
Pfff dat was al heel vermoeiend, even snel pauze houden en daarna zelf de sneeuw in. Dat was natuurlijk nog veel leuker!
Tussen de middag hebben we lekker gegeten en kwam Teun Kouwkleum, de clown, langs met ballonnen, Sylvana kreeg de rode hond ervan hihi
’s Middags gingen we snowboarden, maar dan heb je natuurlijk waterdichte handschoenen nodig, dus die hebben we snel gekocht. De bakstenen werden omgewisseld voor veel lekkerder zittende snowboard schoenen. De snowboard juf stond al klaar, maar ze had zo’n moeilijke naam dat we dat niet konden onthouden.
Met het snowboard moesten Anne en Sylvana eerst een paar keer omhoog lopen en dan met 1 voet los naar beneden glijden, maar dat ging zo goed dat ze al snel met de loopband naar boven gingen en echt met twee voeten vast bochtjes mochten maken. Dat was nog best lastig, er gingen wat pionnetjes omver en er waren heel wat valpartijen, maar het was wel super cool!
Na de les hebben we een groepsfoto gemaakt en mochten we weer vrij-snowboarden.
Nadat we de skikleren weer uit hadden gedaan en weer in een gewone spijkerbroek rondliepen hebben we nog even gegamed en op het springkussen gespeeld.
Kortom het was een super leuke dag, maar wel erg vermoeiend! Kijk maar op de foto’s!
In het gastenboek..
Nick, mooi verhaal jongen. Je trotse vader
Gecondoleerd. Heel veel sterkte de komende tijd. Ik kan jammer genoeg niet komen, ik word maandag geopereerd. (ik kende Marianne misschien alleen ...