Stichting Fibrosekinderen

“Wicked” Marjon !

Marjon is met hulp van het Circustheater en Stichting Ambulancewens naar de musical Wicked in het Circustheater geweest. Aan haar gezicht kun je al zien dat ze genoten heeft…..!!

St.FOK komt bij je langs in het ziekenhuis

Ook dit jaar hebben de CF verpleegkundigen van de Landelijke CF Centra onder leiding van Sylvia weer meegedaan aan een actie in samenwerking met de Stichting FOK om alle mensen die rond de kerst in het ziekenhuis zijn opgenomen en CF hebben een pakketje te bezorgen.
In Maastricht en Groningen waren geen patiënten opgenomen maar wel hebben we o.a. vanuit het Haga, het UMCU en het Erasmus enthousiaste reacties ontvangen en sommigen hebben ons ook een foto gestuurd (zie hieronder).
Alle vrienden van de Stichting FOK, wel of niet in het ziekenhuis, wensen wij hele mooie kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar,

Sylvia, Fred, Lineke, Hubert, Irene, Willeke en Hans
Het Bestuur van de Stichting FOK

Arno
Coriena
Joanne
Marianne
Marion
Marjon
Noancy
Stephan

Michiel zingt 2e stem met Coldplay

Michiel en Jannie

Michiel is afgelopen zaterdag 17 december samen met zijn vriendin Eva en Jannie naar een fantastisch concert geweest van Coldplay ( FOK had de kaartjes en het vervoer geregeld).
Boven de foto van Michiel en Jannie voor het concert en onderstaand de bedankbrief van Michiel. Het verslag volgt later

Marjon iets minder geisoleerd

Hallo Allemaal,

We hadden gehoord dat Marjon een tijdje in Den Haag moest zijn en op zoek was naar een goeie laptop om haar wereld een beetje groter te maken.

Afgelopen vrijdag hebben Lineke en Sylvia een FOKtoppie afgeleverd.

Marjon schreef het volgende:

Ik ben Marjon ben 41 jaar en kom uit limburg.
Daar zat ik in mijn uppie, in strenge isolatie, in den haag.
Erg vrolijk was ik al even niet.
Maar daar kwamen dames en heren FOK verandering in brengen.
Vrolijk gemutst en gemondkapt kwamen de dames binnen om me te verassen met een gloedje nieuwe labtop.
superrrrr blij was ik en ben ik ermee.
Dat kon ik wel gebruiken, zowel de verassing als de laptop.

Ik wil dan ook graag stichting fok heel erg bedanken voor dit super mooie gebaar.
Het heeft toch weer een lach op mijn gezicht kunnen toveren

Dank jullie wel, heel veel liefs
Marjon

Astrid naar de “Thermen”

Van de Stichting FOK mocht ik een uitje gaan maken. Na toch wel lang prakkiseren en verschillende opties bekeken te hebben, maakte ik een weloverwogen keuze: even lekker laten verwennen en heerlijk relaxen. Ik koos voor 2 daagjes en een nachtje Sanadome in Nijmegen.

Maandag 6 november vertrokken we (Antoine was met me mee) om 9.00 uur ‘s morgens naar Nijmegen. We konden om 14.00 uur in de hotelkamer, maar voor die tijd kon je al gaan relaxen in de thermen en dat deden we dus. Je bagage kon je bij de receptie stallen. De badkleding hadden we in aparte tassen meegenomen, dus omkleden en hup het heerlijke thermale water in.

Bij het arrangement hadden we ook een lunch aangeboden gekregen, daar maakten we dus gelijk de eerste dag gebruik van.

Het was eigenlijk best een gekke gewaarwording dat iedereen in badjas rondloopt, ook in het hotel. Overal kom je mensen in witte badjassen tegen op de gratis Sanadome badslippers; in het restaurant waar we lunchten en zelfs op de gang van het hotel, in de lift, in de lobby… Overal!

Om een uur of 14.30 uur gingen we naar onze hotelkamer. Daar hebben we een uitgebreid dutje gedaan; net op tijd voor het diner waren we weer wakker. Tijdens het diner was het verplicht aangekleed te zijn (dus een keer níet in die witte badjas). We hebben heerlijk gegeten. De kok had echt een plaatje op je bord gemaakt en alles smaakte echt fantastisch.

Na het diner ontmoetten we Hubert van de Stichting FOK. Die kwam ons op de foto zetten voor dit verslagje en daarnaast informeren of alles goed ging. Nadat Hubert vertrokken was, heb ik nog even tv gekeken en Antoine lag alweer te pitten. Dat heb je met drukke mensen: zodra ze kunnen relaxen, storten ze gelijk helemaal in.

De volgende ochtend naar het ontbijt en dat was super uitgebreid. Helaas kan er ’s morgens bij mij niet veel in, maar er waren pannenkoeken, spek, gebakken aardappelen, worstjes, bonen en dergelijke. Waarschijnlijk komen er veel Engelse gasten. Er was natuurlijk ook heerlijk vers brood, broodjes, hardgekookte eitjes, omeletten, en een heel uitgebreide selectie broodbeleg; er was echt voor ieder wat wils en in ongelofelijke hoeveelheden…

Na het ontbijt, hup de termen weer in. Vooral in het zoutwaterbad voelde ik me als een vis in het water, heerlijk blijven drijven, zoals in de Dode Zee. We moesten voor 12.00 uur uitchecken en we kregen toen een dagkaart voor de thermen.

Om 12.00 hadden we nog een “behandeling”. Antoine kreeg een klassieke massage en ik een gezichtsbehandeling. Ze heeft mijn wenkbrauwen in model gebracht met als gevolg dat de volgende dag mijn broer tegen me zei: je kijkt continue verbaasd (hij wist toen nog niet dat de schoonheidsspecialiste mijn wenkbrauwen had geëpileerd). Na de behandeling mocht je plaatsnemen in een rustruimte en kon je wat drinken of yoghurt eten. Nog even daarna de thermen in en daarna helaas weer huiswaarts.

De twee dagen zijn omgevlogen, terwijl we toch het gevoel hebben dat we er echt even tussenuit geweest zijn.
Stichting FOK enorm bedankt, we hebben genoten!!!!!

Astrid en Antoine

Manon viert een feestje…..

Op 4 oktober 2011 werd ik 40 jaar en het leek mij tijd voor een leuk feestje omdat het toch best speciaal is om deze leeftijd als cfer te halen.
Ik ben op zoek gegaan naar een leuke locatie om het te vieren en dat lukte op 16 oktober in het Posthuis .
Ik heb stichting fok om hulp gevraagd en zij hebben mij goed geholpen en ook mee geholpen met zoeken naar de juiste locatie . Ik kreeg ook op mijn verjaardag op 4 oktober een prachtige bos bloemen van stichting fok .
Ook kreeg in financieel ondersteuning zodat ik een cateraar kon inhuren voor de hapjes en dat was heel fijn dan hoefde ik dat niet zelf te doen ,
Ook heb ik hulp gehad van mijn familie en ik kon me bezig houden met mijn gasten in plaats van mezelf rond te moeten rennen en organiseren .
Op de ochtend van 16 oktober kwam mijn familie om eerst heerlijk taart te eten en daarna alle spullen naar het posthuis te brengen.
Ik had ook allemaal slingers en ballonnen om de boel te versieren.
Om 12 uur kwamen ook vriendinnen en de cateraar om alles klaar te zetten .
Het was een prachtige zonnige dag dus hebben we de tafels buiten gezet en het hele feestje was dus ook buiten.
Dj Henk zorgde voor de muziek en Fleur , Maressa en Myla mijn nichtjes en vriendin waren van de bediening en dat hadden de meiden uitstekend gedaan.
Er was ook een speeltuintje bij dus alle kinderen vermaakte zich ook prima.
Het was voor mij een hele leuke verjaardag die ik niet snel zou vergeten op naar de volgende 40 jaar .
Bedankt stichting fok en vriendinnen en familie die dit mogelijk hebben gemaakt.
Hier onder een foto impressie van de dag .
Groetjes Manon de Jong

Voor een fotoimpressie van deze dag, klik op de link hieronder:

Manon \"In the sky with Diamonds\"

Onze mini Vakantie !

Een tijdje geleden belde Veronica ons op dat we een dagje vanuit Stichting Fok mochten hebben. Ze zei ik ga jullie nog niks vertellen maar je hoort het vanzelf! Het schijnt dat ze dus al een half jaar geleden is begonnen met informatie te verzamelen wat wij wel of niet leuk vinden! Dit kon ze natuurlijk niet alleen; Astrid zij begeleid ons thuis, heeft samen met Veronica de voor- en nadelen bekeken en Veronica van informatie voorzien.. En dat al een half jaar geleden en we hadden helemaal niks door! Moet je na gaan!…

Veronica belde ons regelmatig op om een verhaaltje te doen (dus gewoon om ons uit te horen hahah) en zei, dat ze er druk mee bezig was.. En dat we ons nergens zorgen om hoefden te maken.. Want onze twee hondjes mochten mee en ons boefje! Alles ging ze regelen..” Jaaah hallo, nu weten we nog niks dachten we steeds! “(oké we zijn heel erg nieuwsgierig).

Na een paar keer mail contact te hebben gehad vertelde ze ons dat we een mini vakantie kregen maar waar heen dat wisten we nog steeds niet. Wat we mee moesten nemen.. Heel eenvoudig kleding en zwemspullen en de voerbakken voor onze hondjes.. Meer niet.
Oké maar nu weten we nog niks…
Opeens kregen we een mailtje binnen over huisje 584 in een bosrijke omgeven!
Help…en dat Veronica maar op 6.5 km van ons huisje woonde.. Nou dat moet je dat dus niet tegen onze speurneuzen vertellen dus Michael (mijn man) zocht op Google naar het huisje van onze Veronica en ja hoor, daar in de buurt ligt Wassenaar..
Maar zeker wisten we het niet..
En wij maar tegen Astrid; we weten misschien waar we heen gaan maar zeker weten doen we het niet. Toen kregenwe opeens een mail dat er in het zwembad veiligheidsregels waren..
Wij op de site aan het zoeken en wat blijkt in het Tikki bad moet je verplicht vleugeltjes op als je kleiner bent dan 1,20 dus nu wisten we het zeker. We stuurde Veronica een mailtje terug met als laatste tekst “groetjes van ons en een kikker knuffel van Stefano”. Daarna kregen we een mailtje dat het inderdaad Duinrell was. Onze dag kon niet meer stuk ! Dit werd onze eerste mini vakantie na 7 jaar!

Heerlijk dus dinsdags kwam Astrid en we vertelden trots dat we wisten dat we naar Duinrell gingen en weet je wat ze zei”:P Dit wist ik al een half jaar geleden”. We snapte er niks meer van hahah.

Die vrijdag werden we opgehaald door Veronica. En tja, een CFer heeft altijd te veel bij zich,he:P althans ik wel. Een grote tas voor Stefano (ik was bang dat ik niet genoeg kleding had), een grote koffer van onszelf, de rolstoel wandelwagen voor Stefano en dan ook nog een tas met speelgoed. Zal hier onder even een fotootje neer zetten Michael en Veronica hebben onderhand een half uur moeten zoeken hoe ze alles in de auto kregen!

Natuurlijk was het even zoeken maar we hebben alles in de auto gekregen! Stefano was even helemaal ingebouwd en de hondjes zaten voorin bij Michael! Eindelijk zaten we allemaal in de auto op weg naar Duinrell. Stefano die voelde de spanningen wel want normaal slaapt die gelijk maar nu was die wakker! Zodra wij de voordeur dicht deden van ons huis viel alle spanningen die we hadden even van onze schouders af en dat kon je ook merken ook!

Na een eindje gereden te hebben en toen Stefano eindelijk sliep gingen we uit eten.. bij mijn favoriete restaurant de MacDonald’s. Dit was wel eigenlijk heel erg bijzonder want Stefano heeft hier de eerste hamburger op! Hij genoot er heel erg van! ( we mochten trouwens dit weekend niet aan diëten denken of aan stress, dat was verboden)

Als gezin genoten we volop van ons frietje en andere lekkere dingen:) Toen we op ons gemakkie alles op hadden en genoeg hadden, konden we weer vertrekken naar Duinrell.. Heerlijk, we genoten nu al:) moet je na gaan wat er straks nog allemaal komt:)

En eindelijk kwam onze vakantie park in zicht! Normaal moet je aansluiten in de rij maar wij mochten gewoon al het park op rijden! Naar onze bungalow.. Het was even zoeken maar wat was het plekje mooi.. We zaten heerlijk achteraf in het park met allemaal mooie bomen om ons heen.. Sophie die van Duinrell was kwam ons een hele fijne mini vakantie toe wensen, het huisje waarin we zaten was door Duinrell versierd en we hadden zelfs een taart! Geweldig, ook aan handdoeken en spulletjes ontbrak het niet. Veronica had gezorgd dat we het hele weekend niets te kort kwamen aan eten..De kasten waren goed gevuld. Zelfs de ijskast was helemaal propvol:) met allerlei lekkers.. Van gezond tot ongezond:) hahaha

Toen we onze ogen uitgekeken hadden en na een rondje gemaakt te hebben in het voorlopige huisje waar we woonden hebben we eerst lekker een kopje koffie en thee gedronken maar dat was nog niet alles.. We kregen ook nog eens cadeautjes (en ik dacht dat we al genoeg verwend waren). Michael kreeg een joggingsbroek en Stefano ook:) de zelfde. Ik, Tamara kreeg een leuke rok en een jasje! En Stefano een zwembroek (en ik was al bang dat ik die vergat) en een stoer jasje voor de winter! Daarna hebben we heerlijk even van de taart gesmuld:)
Daarna is Veronica vertrokken.. Wij hebben toen even alle spulletjes een plekje gegeven en zijn toen.. met de rolstoel (want tja het was inderdaad een stukje lopen) naar het park gegaan om alles eens te bewonderen.. We keken onze ogen uit! Rond het avondeten zijn we weer terug naar ons huisje gegaan om een maaltijd te nemen. En even Stefano te laten slapen.. Maar dit duurde niet lang.. Want na een half uurtje was ons boefje alweer wakker. We besloten om toen naar het zwembad te gaan! En lekker een plons in het diepe te nemen.. Stefano vond het wat minder. We hadden vanuit thuis een zwembad meegenomen waarin Stefano normaal zit maar nu vond die het maar niks. Hij had het ook koud. Dus besloten we naar ons huisje terug te gaan en Stefano lekker op bed te leggen.. “pappa en mamma hebben nog heerlijk buiten gezeten en genoten van de omgeving. Er was wel een ding.. De eikels die van de bomen vielen moesten we ontwijken.. We hebben samen in een deuk gelegen.. Elke keer als we iets hoorden, beschermden we onze hoofden. Helaas heeft Michael mogen voelen hoe een eikel aankomt..Sorry geen foto kunnen maken het ging zo snel:)..Daarna hebben we nog eventjes wat te knabbelen gepakt en zijn we tv wezen kijken en daarna in ons bedje gekropen!..

We waren de volgende morgen al vroeg uit de veren! Een normaal gezin slaapt uit en geniet even van het uitrusten, maar nee wij wilden alles deze dag zien:) Dus rond 8:30 liepen wij al richting ons ontbijt. Dit was niet in ons huisje maar een eindje lopen. We hebben dus ook al onze sport er op zitten… Oké ik niet maar Michael:P …Eenmaal bij ons ontbijt aangekomen waren wij de eerste en enige deze dag:

Dus alles hadden we voor ons zelf.. heerlijk rustig een uur lang genoten van al het lekkers. Zelfs Stefano heeft heerlijk gegeten:) normaal doet die alles ongeduldig maar we konden zien dat zelfs hij genoot:) of was het gewoon dat mamma en pappa minder gestrest waren? Na ons ontbijt zijn we rustig over het verlaten attractiepark gelopen want het park ging pas om 10:00 uur open maar dat vonden wij niet erg. Want zo kon je alles goed bewonderen en mooie foto’s maken! Pappa was al aan het bedenken waar die vandaag allemaal in zou gaan en Stefano en mamma genoten van al het moois om ons heen! Toch was ik wel blij dat ik een rolstoel had want had ik alles lopend moeten doen, had ik niet kunnen genieten! Papa heeft ook mooie foto’s gemaakt en deze dag is die bijna overal in geweest! Hij liep er zo snel over heen, bang dat die wat miste! Wat ik eigenlijk ook wel snap! Pappa wou vandaag eigenlijk ook in de achtbaan maar dat durfde die uiteindelijk toch maar niet!

Toen de attracties open gingen zijn we eerst met zijn allen in het reuzenrad geweest.. Stefano was een beetje bang maar keek zijn oogjes uit! Ook de kikker daar zat hij in.. Hij zwaaide en Stefano zwaaide terug! We hebben deze dag van alles gedaan.. ‘s Middags heeft Stefano een dutje gedaan na een lekker warm broodje wat we ook weer gekregen hadden van FOK En wij hebben heerlijk weer in de tuin van het huisje gezeten. Er was alleen een ding we moesten uit kijken voor vliegende eikels:) We hebben er erg om moeten lachen want elke keer als we wat hoorden beschermden we ons hoofd. Na zijn middagslaapje zijn we weer over het park geweest en pappa is toen in de Splash geweest en hij kwam er nat uit:) Mama wou ook maar dit kon niet want Stefano was nog iets te klein.. Maar we hebben heerlijk gekeken hoe pappa naar beneden kwam. Met Stefano in de kikkerachtbaan geweest ! Mamma dacht eerst dat het veel te snel ging en dat Stefano het niet zo op prijs stelde maar ons stoer mannetje vond het geweldig! Pappa heeft bijna alle attracties gehad! Daarna was het tijd om te gaan uit eten:) Bij Toscane het was er super druk en we hadden veel keus.. Te moeilijk om te kiezen eigenlijk en hebben ons buikje helemaal rond gegeten. We konden merken dat Stefano moe werd (wat wil je bijna de hele dag op geweest ) dus zijn we na het eten richting ons huisje gelopen!Stefano lekker zijn pyjama aan getrokken en heerlijk op bedje gelegd!

Die zondag waren we ook weer vroeg op.. Nou ja iets later dan zaterdag en na een heerlijk kopje koffie en Stefano een flesje melk gingen we op weg naar ons buffet:) Heerlijk hebben we er een uur lang gezeten en na gepraat waar we nog niet in waren geweest. Pappa wou nog met Stefano in de botsboten dus dat gingen we vandaag doen.. Ook hebben we heerlijk genoten van het weer ondanks dat het wat minder was! Pappa heeft in ieder geval goed aan zijn conditie mogen werken want mama en Stefano zaten in de rolstoel:) niet dat papa het erg vond hoor:) Deze dag kwam veronica ons ophalen maar voor dat we dat deden gingen we nog eerst even over het park heen! Mama is toen met pappa in de Splash geweest het resultaat: ik was nat:) maar wat was het gaaf:) voor herhaling vatbaar (zeg ik de schijtert:)

Daarna zijn we nog met Stefano en ik en Pappa in de kikkerachtbaan geweest:) mamma vond het super eng (en Stefano was aan het lachen) papa ook natuurlijk..Toen was het tijd om richting het huisje te gaan om even droge kleding aan te doen! En in de auto te stappen op weg naar het STRAND heerlijk even over het strand gewandeld en een paar hele mooie foto’s gemaakt. Ik had de pech dat mijn laarsjes niet waterbestendig waren dus kreeg ik natte voeten:) Stefano vond het in het begin maar niks maar later genoot die er heel erg van! Daarna gingen we eten bij paal 14, een heel leuk restaurant! Er was zelf aan kinderspeelgoed gedacht! Heerlijk ons buikje vol gegeten en Veronica verteld dat we volop aan het genieten waren!

Na dat we klaar en Stefano uitgespeeld was op het strand..oja bijna vergeten te vertellen; de hondjes mochten zelfs mee naar het strand. dit vonden ze geweldig. Puck de kleinste hond heeft water gedronken, zout en dit was wel grappig om te zien hahah.. verder zijn ze lekker nat geworden.. Toen we klaar waren (alweer) op de terugweg naar ons vakantie plaatsje.. hebben we onze zwemspullen gepakt om toch nog heel even te genieten van het zwembad:) Dit hebben we een half uurtje gedaan daarna was het echt tijd om terug te gaan, ons boefje was zo moe.. Die is gelijk in slaap gevallen.. Veronica ging ook weg.. Nou, nu was het onze laatste nacht. We hebben langzaam maar zeker al wat spulletjes ingepakt en eigenlijk wilden we niet maar we konden niet blijven (hahah) de volgende morgen om 10:00 werden we opgehaald en weer naar ons eigen huisje gereden wat een pech.. maar wel een super luxe mini vakantie gehad:) we zijn super dankbaar dat we even alles achter ons konden laten en konden genieten van al het moois om ons heen

Liefs Tamara

Benthe op bezoek bij Mary Poppins

Thuis hadden we een videoband met de film van Mary Poppins, de kinderen hebben deze echt grijs gedraaid. Dus toen we werden benaderd of we een idee hadden wat ze heel leuk zou vinden was dit toch wel.
Op zaterdag 13 aug. was het dan zover. We werden verwacht in het Novotel in Den Haag, waar we ook mochten blijven overnachten. Nadat we daar wat hadden gedronken werden we eerst weggebracht om wat te eten en als we de straat overstaken waren we bij het Circus theater.
Benthe en haar zusje Nynke en broertje Jelle glommen helemaal ze mochten naar de musical. Nadat we het eerste deel hadden gezien, werden we opgehaald en hadden een Meet en Greet met Noortje en William (Mary en Bert). De kinderen vonden het wel spannend maar ze werden heel vriendelijk ontvangen en kregen een handtekening, mochten vragen stellen en daarna mochten zo ook nog samen op de foto. Terug in de zaal was het tweede deel zeker voor de kinderen nog leuker en ze zeiden ook wij hebben ze echt gezien.
Na de voorstelling stond er nog een verrassing te wachten we hadden een rondrit in een limousine. Die ons daarna naar een chinees restaurant bracht waar de kinderen mochten bestellen wat ze lekker vonden. Daarna hebben ze als roosjes geslapen in het Hotel.
Benthe kon ons niet vertellen wat het leukst was maar op de laptop die nu mee naar het ziekenhuis gaat staan wel de foto

Marjolein en haar Dolfijn

Marjolein haar wens was met Dolfijnen zwemmen of ontmoeten. Met deze wens is Lineke aan de gang gegaan. En dat hebben we geweten, 2 super mooie dagen werden ervoor ons geregeld. Hieronder volgt het verslag van deze dagen:

Op donderdag 11 augustus is het zover, we vertrekken met de auto naar Harderwijk. We rijden eerst nog even via Oma om onze hond heen te brengen. Die blijft 2 dagen bij Oma logeren.
Daarna rijden we door naar Harderwijk, na een korte stop voor een lunch bij de Mac Donalds komen we rond 2 uur aan in ons Hotel (Monopole)aan het Veluwe Meer in Harderwijk. We worden daar welkom geheten door heel aardig personeel en we kunnen direct naar onze kamers. Prachtig uitzicht over het Veluwe meer en , ook niet onbelangrijk, een ligbad! Gauw wordt een verdeling gemaakt, Marjolein gaat samen met haar moeder op een kamer en Yvonne met haar vader. Na het vernevelen gaan we Harderwijk verkennen, het is een prachtig stadje.
Om half 6 gaan we weer naar het Hotel en als we aan het tafeltje in het restaurant zitten komt Irene van Stichting FOK met ons kennismaken. Samen hebben we heerlijk gegeten in het restaurant. Na het eten nemen we afscheid van Irene en gaan Marjolein en Yvonne in bad. Beide meiden liggen verscholen onder heel veel schuim! En komen helemaal tot rust, daarna nog even vernevelen en dan lekker slapen zodat we uitgerust naar het Dolfinarium kunnen gaan.
De volgende dag gaan we om 8 uur ontbijten, daarna vernevelen en alles weer inpakken. We nemen afscheid van het personeel en de hond van het Hotel. Lopend gaan we naar het Dolfinarium waar we om 10 uur als het park net open gaat arriveren.
Na rond te hebben gekeken bij de Dolfijnen en Zeeleeuwen gaan we om 11.20 uur naar het winkeltje waar we ons moeten melden voor de ontmoeting met de Dolfijnen. We kregen eerst een film te zien zodat we wat meer te weten kwamen over de dolfijnen. Daarna gingen Marjolein en Yvonne met de Dolfijnen trainster naar de Dolfijnen. Daar aangekomen mochten ze de dolfijnen aaien en samen met de trainster kunstjes doen met dolfijn: Kuluta, dat was de dolfijn die als eerste in het Dolfinarium is geboren. Marjolein en Yvonne mochten de rug, de vinnen, de staart en de buik voelen. Er was veel verschil, de rug van de dolfijn was heel hard en de buik voelde veel zachter. De meiden genoten zichtbaar, daarna deden ze nog wat kunstjes met de dolfijn. Er werden veel foto’s gemaakt en na de ontmoeting met de dolfijn mochten we 6 foto’s uitzoeken. De keuze was erg moeilijk, bijna alle foto’s waren leuk, uiteindelijk hebben we 8 foto’s uitgezocht van deze geweldige ervaring!
Daarna zijn we nog naar een dolfijnenshow geweest, het ging over een meisje dat droomde over zwemmen met Dolfijnen. Het was een hele mooie show en we hebben er echt van genoten. Daarna zijn we nog naar een zeeleeuwenshow geweest dat was echt erg grappig het ging over piraten die geld wouden stelen.
Later liepen we verder over het park en gingen we naar de Roggen en andere vissen die je mocht aaien. Het werd mensen die minder weerstand hadden afgeraden om ze te aaien dus Marjolein heeft het maar niet geprobeerd maar Yvonne vond het geweldig. Elke soort Rog voelde weer anders aan.
Daarna zijn we nog naar het winkeltje geweest daar heeft Marjolein een mooi foto lijst gekocht voor de foto die we hadden gekregen en Yvonne een knuffel Rog.
Daarna zijn we weer terug gelopen naar ons Hotel waar de auto nog stond. Na wat gedronken te hebben op het terras van het hotel zijn we naar huis vertrokken. Het waren 2 super dagen die Stichting Fok mogelijk heeft gemaakt voor ons. Wij willen jullie daar heel hartelijk voor bedanken, een geweldig ervaring waar we met veel plezier aan terug kunnen denken.
Bedankt allemaal,

Peter, Anja, Marjolein en Yvonne

Anouks droomverjaardag

Op de foto links Robin en rechts Anouk, de foto is een beetje wazig maar het ging ook zo hard!

Op zondag 29 mei gingen mijn ouders, zusje Robin en ik (Anouk) thuis weg voor een verrassing.
Alleen papa en mama wisten wat er ging gebeuren.
We kwamen na een dik uur aan in Scheveningen en toen bleek dat we naar Mary Poppins gingen. Stichting Fok had mooie plaatsen voor ons geregeld en we hebben genoten van de voorstelling.
’s Avonds mochten we logeren in een hotel. Daar kregen we ’s morgens een lekker ontbijt met als verrassing champagne omdat ik 12 jaar was geworden.
Hierna stond de volgende verrassing alweer voor de deur. We gingen naar Duinrell.
Omdat ik voor mijn leeftijd klein ben, had ik al heel lang de wens om ook eens in een echte achtbaan te mogen. Ik ben maar 1,35m dus voor het grote werk kom ik 5 cm te kort.
In Duinrell mocht ik ’s middags in de 2 achtbanen waar ik eigenlijk niet in mag.
Ik ben er gelijk maar 10x ingegaan.
Ik kreeg van Duinrell en van Stichting Fok nog een kadootje voor mijn verjaardag.
Wij vonden het weekend helemaal super en willen iedereen die het mogelijk heeft gemaakt heel erg bedanken.

Anouk (en familie)